Nasze interwencje w Ukraińskim urzędzie skarbowym
W związku z przeprowadzoną kontrolą skarbową przez różne urzędy skarbowe w spółkach naszych klientów oraz decyzjami nakładającymi na naszych klientów sankcje karne wystąpiliśmy w dniu 28 kwietnia br. z oficjalnym pismem do urzędu podatkowego obwodu Żytomierz . Odpowiedź w całości prezentujemy jak niżej.
1. Spółka, obniżająca kapitał statutowy, zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego od wartości obniżonego kapitału ( decyzja kontrolującego urzędu);
W związku z powyższym pytanie nasze brzmiało:
ad.1. Czy w przypadku zmniejszenia przez otwartą spółkę akcyjną kapitału statutowego spółki, kwota obniżonego kapitału zaliczana jest do dochodu spółki oraz czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
Sytuacja druga:
2. Założyciel posiadający 100% kapitału w spółce ukraińskiej. W celu uzyskania zezwolenia na podjęcie pracy oraz zezwolenia na czasowy pobyt na Ukrainie zobowiązany został do:
a) zatrudnienia w spółce na stanowisku zastępcy dyrektora na podstawie uchwały walnego zgromadzenia ( przewodniczący walnego zgromadzenia , założyciel oraz zastępca dyrektora to ta sama osoba fizyczna z Polski);
b) dyrektor spółki ( UA) podpisywał umowę z zastępcą dyrektora i jednocześnie występował w imieniu spółki o wydanie powyższych zezwoleń; ( wcześniej wybrany został na stanowisko na podstawie protokołu walnego zgromadzenia podpisanego przez zastępcę dyrektora PL, założyciela PL);
c) zastępca dyrektora PL otrzymał zezwolenie na zatrudnienie i czasowy warunkowy pobyt ( spółka nie prowadziła jeszcze działalności, lecz dla otrzymania zezwolenia dla dyrektora przeżyła pierwszą kontrolę z Ministerstwa Pracy w celu potwierdzenia istnienia spółki, niezbędnego do wydania zezwolenia, jak również uzasadnienia celu pobytu jej właściciela i założyciela, w końcu zastępcy dyrektora) ;
d) założyciel z Polski przekazał w bezpłatne użytkowanie samochodu, chciał sie upewnić czy koszty jego użytkowania można zaliczyć do kosztów spółki
Nasze pytania:
2. Czy dyrektor spółki posiada prawo do korzystania z samochodu założyciela do celów służbowych zaliczając koszty użytkowania do kosztów ogółem, w przypadku, gdy założyciel nie pobiera z tego tytułu najmu samochodu żadnych opłat?
e) zastępca dyrektora ( założyciel ) często przyjeżdża do Polski . Kontrolujący urząd skarbowy stwierdził, że naraża spółkę ( nie prowadzącej działalności w związku z oczekiwaniem na zakończenie procedury rejestracyjnej, dofinansowywanej przez założyciela, zastępcę dyrektora) na straty " wyłudzając ze spółki" środki na zagraniczne delegacje służbowe oraz sankcje karne za pobyt w delegacji zagranicznej powyżej terminu przewidzianego dla pracowników spółki.
3. Założyciel ( cudzoziemiec) posiadający 100 udziałów w spólce z o.o na Ukrainie, jednocześnie zastępca dyrektora na kontrakcie pracowniczym posiada prawo do zwrotu kosztów delegacji oraz ile dni może przebywać w delegacji poza granicami Ukrainy?
f) spółka utworzona przez polskiego założyciela wynajęła pomieszczenie na biuro wraz z internetem i telefonem. Zarzut kontrolującego organu podatkowego brzmiał. Nie można zaliczyć kosztów związanych z użytkowaniem telefonu i interentu , bez uzasadnienia celu posiadania interentu w biurze spółki oraz zmiany użytkownika telefonu.
4. Czy dyrektor spółki może korzystać z internetu w spółce oraz zaliczać koszty do kosztów ogółem spółki.
g) Spółka posiada własne konto oraz karty płatnicze . Właściciel zezwolił dyrektorowi na pobieranie drobnej kwoty na zakupy biurowe. Zarzut urzędu kontrolującego " nie złożenie sprawozdania z pobranej kwoty, brak zwrotu w miesiącu pobrania. W związku z powyższym należy nałożyć karę na dyrektora spółki.
5. Czy w przypadku, gdy dyrektor spółki skorzystał z karty płatniczej pobierając 500 - 1000 hrywni zobowiązany jest do ich rozliczenia oraz czy w przypadku, gdy w terminie miesiąca nie zwróci tych środków lub nie dokona rozliczeń pobranych środków w miesiącu pobrania lecz w kolejnym miesiącu przewidziane są sankcje karne
6. W przypadku, gdy dyrektor wykorzystuje własny telefon komórkowy do celów firmowych posiada prawo do zwrotu kosztów ( zaliczenia w koszty spółki) na zakup kart telefonicznych.
1. Spółka, obniżająca kapitał statutowy, zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego od wartości obniżonego kapitału ( decyzja kontrolującego urzędu);
W związku z powyższym pytanie nasze brzmiało:
ad.1. Czy w przypadku zmniejszenia przez otwartą spółkę akcyjną kapitału statutowego spółki, kwota obniżonego kapitału zaliczana jest do dochodu spółki oraz czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
Sytuacja druga:
2. Założyciel posiadający 100% kapitału w spółce ukraińskiej. W celu uzyskania zezwolenia na podjęcie pracy oraz zezwolenia na czasowy pobyt na Ukrainie zobowiązany został do:
a) zatrudnienia w spółce na stanowisku zastępcy dyrektora na podstawie uchwały walnego zgromadzenia ( przewodniczący walnego zgromadzenia , założyciel oraz zastępca dyrektora to ta sama osoba fizyczna z Polski);
b) dyrektor spółki ( UA) podpisywał umowę z zastępcą dyrektora i jednocześnie występował w imieniu spółki o wydanie powyższych zezwoleń; ( wcześniej wybrany został na stanowisko na podstawie protokołu walnego zgromadzenia podpisanego przez zastępcę dyrektora PL, założyciela PL);
c) zastępca dyrektora PL otrzymał zezwolenie na zatrudnienie i czasowy warunkowy pobyt ( spółka nie prowadziła jeszcze działalności, lecz dla otrzymania zezwolenia dla dyrektora przeżyła pierwszą kontrolę z Ministerstwa Pracy w celu potwierdzenia istnienia spółki, niezbędnego do wydania zezwolenia, jak również uzasadnienia celu pobytu jej właściciela i założyciela, w końcu zastępcy dyrektora) ;
d) założyciel z Polski przekazał w bezpłatne użytkowanie samochodu, chciał sie upewnić czy koszty jego użytkowania można zaliczyć do kosztów spółki
Nasze pytania:
2. Czy dyrektor spółki posiada prawo do korzystania z samochodu założyciela do celów służbowych zaliczając koszty użytkowania do kosztów ogółem, w przypadku, gdy założyciel nie pobiera z tego tytułu najmu samochodu żadnych opłat?
e) zastępca dyrektora ( założyciel ) często przyjeżdża do Polski . Kontrolujący urząd skarbowy stwierdził, że naraża spółkę ( nie prowadzącej działalności w związku z oczekiwaniem na zakończenie procedury rejestracyjnej, dofinansowywanej przez założyciela, zastępcę dyrektora) na straty " wyłudzając ze spółki" środki na zagraniczne delegacje służbowe oraz sankcje karne za pobyt w delegacji zagranicznej powyżej terminu przewidzianego dla pracowników spółki.
3. Założyciel ( cudzoziemiec) posiadający 100 udziałów w spólce z o.o na Ukrainie, jednocześnie zastępca dyrektora na kontrakcie pracowniczym posiada prawo do zwrotu kosztów delegacji oraz ile dni może przebywać w delegacji poza granicami Ukrainy?
f) spółka utworzona przez polskiego założyciela wynajęła pomieszczenie na biuro wraz z internetem i telefonem. Zarzut kontrolującego organu podatkowego brzmiał. Nie można zaliczyć kosztów związanych z użytkowaniem telefonu i interentu , bez uzasadnienia celu posiadania interentu w biurze spółki oraz zmiany użytkownika telefonu.
4. Czy dyrektor spółki może korzystać z internetu w spółce oraz zaliczać koszty do kosztów ogółem spółki.
g) Spółka posiada własne konto oraz karty płatnicze . Właściciel zezwolił dyrektorowi na pobieranie drobnej kwoty na zakupy biurowe. Zarzut urzędu kontrolującego " nie złożenie sprawozdania z pobranej kwoty, brak zwrotu w miesiącu pobrania. W związku z powyższym należy nałożyć karę na dyrektora spółki.
5. Czy w przypadku, gdy dyrektor spółki skorzystał z karty płatniczej pobierając 500 - 1000 hrywni zobowiązany jest do ich rozliczenia oraz czy w przypadku, gdy w terminie miesiąca nie zwróci tych środków lub nie dokona rozliczeń pobranych środków w miesiącu pobrania lecz w kolejnym miesiącu przewidziane są sankcje karne
6. W przypadku, gdy dyrektor wykorzystuje własny telefon komórkowy do celów firmowych posiada prawo do zwrotu kosztów ( zaliczenia w koszty spółki) na zakup kart telefonicznych.
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ УКРАЇНИ
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ
У ЖИТОМИРСЬКІЙ ОБЛАСТІ
10003, м.Житомир, вул.Войкова,7. Факс 418-015. Телефон 418-018
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ
У ЖИТОМИРСЬКІЙ ОБЛАСТІ
10003, м.Житомир, вул.Войкова,7. Факс 418-015. Телефон 418-018
Do Prezesa zarządu
Grażyny Dzwonkowskiej
Grażyny Dzwonkowskiej
№9307/10/31-039 z dnia 27.05.2008
Dotyczy odpowiedzi na pismo
Państwowa Administracja Podatkowa w obwodzie zapoznała się z Pani pismem oraz informuje jak niżej:
Zgodnie z ppkt. 1.28.2 pkt. 1.28 art.1 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw„ Nr 334/94 – BP z dnia 28.12.1994 (wraz ze zmianami i uzupełnieniami) operacja gospodarcza przewidująca wniesienie środków lub majątku do funduszu statutowego osoby prawnej w zamian za prawa korporacyjne emitowane przez taką osobę prawną są inwestycją bezpośrednią.
Inwestycja, to operacja gospodarcza przewidująca nabycie podstawowych funduszy, aktywów niematerialnych, praw korporacyjnych oraz papierów wartościowych w zamian za środki lub majątek.
Operacje gospodarcze z włączeniem funduszy podstawowych i aktywów niematerialnych do funduszu statutowego osoby prawnej, porównuje się do nabycia przez nią podstawowych funduszy.
W Ustawie Ukrainy Nr 1576-XII, z dnia 19 września 1991 „O spółkach gospodarczych”, art. 12 przewidziano, że spółka jest właścicielem majątku w szczególności przekazanej jej przez założycieli i uczestnikom na własność.
Zgodnie z art. 155 oraz art.157 Kodeksu Cywilnego Ukrainy Nr 435 –IV, z dnia 16.01.2003 kapitał statutowy spółki akcyjnej tworzony jest z wartości wkładów akcjonariuszy wniesionych w związku z nabyciem przez nich akcji.
W przypadku, gdy po zakończeniu drugiego oraz każdego kolejnego roku finansowego, wartość czystych aktywów okaże się mniejsza od kapitału statutowego, spółka zobowiązana jest do ogłoszenia zmniejszenia własnego kapitału statutowego oraz dokonania określonym trybie odpowiednich zmian w statucie.
Przy czym, spółka posiada prawo na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy do zmniejszenia kapitału statutowego poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji lub poprzez zakup przez spółkę części wypuszczonych akcji w celu zmniejszenia ich ogólnej ilości.
W art.39 Ustawy Ukrainy „O spółkach gospodarczych” Nr 1576 –XII, z dnia 19.09.1991 (wraz ze zmianami i uzupełnieniami) również przewidziano, że zmniejszenie funduszu statutowego odbywa się poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji lub zmniejszenie ilości akcji poprzez wykup części akcji od ich właścicieli w celu anulowania akcji.
Poza tym, w wyżej wymienionej regulacji przewidziano, że spółka akcyjna pokrywa właścicielowi akcji straty związane ze zmianami funduszu statutowego.
Spory dotyczące pokrycia tych strat rozstrzygane są przez sąd.
Odnośnie ewidencji podatkowej zaznaczonych operacji, to ppkt. 4.2.5 pkt.4.2 art.4 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” Nr 334/94-BP z dnia 18.12.1994 ( w redakcji Ustawy Nr 283/97 –BP z dnia 22.05.97 ze zmianami i uzupełnieniami), przewidziano, że do składników dochodów ogółem nie zalicza się kwot środków lub wartości majątku , który wpływa do płatnika podatku w formie środków lub wartość majątku, w formie bezpośrednich inwestycji lub reinwestycji w prawa korporacyjne emitowane przez takiego płatnika podatku.
Jednakże, operacje wniesienia środków lub majątku do statutu przedsiębiorstwa nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym.
I w przypadku, gdy spółka akcyjna z własnych środków pokrywa akcjonariuszom straty związane ze zmianą funduszu statutowego, tj, częściowo zwraca ich udziały do funduszu statutowego, to nie uzyskuje dochodów ogółem.
W przypadku odmowy przez akcjonariuszy przyjęcia rekompensaty strat w razie zmniejszenia kapitału statutowego poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji, a także w przypadku nabycia akcji przez spółkę od akcjonariuszy, wg ceny poniżej ceny nominalnej, w celu ich anulowania w spółce powstaje dochód na podstawie ppkt. 4.1.6 pkt. 4.1 art. 4 Ustawy Ukrainy Nr 334/94 – BP jako dochód uzyskany z innych źródeł. Dotyczy wykorzystania transportu samochodowego bez sporządzenia umowy leasingu operacyjnego (dzierżawy) – to zgodnie z ppkt. 1.23 art.1 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” Nr 334/94 – BP z dnia 28.12.94 ( wraz ze zmianami i uzupełnieniami) jest to bezpłatne udzielenie usługi tj . usługi świadczone przez płatnika podatku bez roszczenia do rekompensaty ich wartości.
Poza tym, zgodnie z ppkt. 4.1.6 pkt.4.1 art. 4 wymienionej Ustawy w przypadku uzyskania przez płatnika podatku bezpłatnie świadczonych usług , do dochodu ogółem zalicza się wartość tych bezpłatnie świadczonych usług.
Pkt.1.3. art.1 Ustawy Ukrainy Nr 889, z dnia 22.05.2003 „ O podatku dochodowym od osób fizycznych” przewidziano, że dochodem osób fizycznych jest dowolny dochód ze źródeł pochodzenia z terytorium Ukrainy, uzyskany przez płatnika podatku lub naliczony na jego rzecz od prowadzenia dowolnego rodzaju działalności, w tym również dochód w formie dodatkowego dobra.
I tak, za „dodatkowe dobra”- uważa się środki, wartości materialne, bądź niematerialne, usługi, innego rodzaju dochody, wypłacone( przekazane) płatnikowi podatku przez jego pracodawcę, w przypadku, gdy dochód taki nie jest wynagrodzeniem, bądź wypłatą odszkodowania, bądź rekompensatą z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z takim płatnikiem podatku.( pkt.1.1 art. 1 Ustawy Nr 889).
Mając na uwadze, jak wyżej w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wykorzystuje samochód bez sporządzenia umowy leasingu operacyjnego ( dzierżawy), to wartość środków pokrywana jest dyrektorowi za nabycie paliw, oleju , w oparciu o ppkt. 4.2.9 „e” pkt.4.2 art. 4 Ustawy Nr 889, traktowane za dodatkowe dobro i zgodnie z pkt. 4.1 – zalicza się do składników ogólnego opodatkowanego dochodu tego miesiącu, w którym nastąpiła wypłata.
Co do kosztów i otrzymania usług telekomunikacyjnych, to zgodnie z ppkt. 5.2.1 art. 5 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowania dochodu przedsiębiorstwa” Nr 334/94 – BP, z dnia 28.12.1994 koszty na rozmowy telefoniczne pod warunkiem, że są związane z działalnością gospodarczą zalicza się do składników kosztów ogółem związanych z przygotowaniem , organizacją, produkcją, sprzedażą produkcji, pracy czy usług.
Przy czym, należy uwzględnić regulacje ppkt. 5.3.9 i na potwierdzenie kosztów zobowiązani są do posiadania dokumentów rozliczeniowych, płatniczych oraz innych.
Postanowieniem Gabinetu Ministrów Ukrainy , Nr 720 z dnia 9 sierpnia 2005, zatwierdzono „ Zasady udzielania i otrzymywania usług telekomunikacyjnych”, gdzie w pkt.10 przewidziano, że usługi telekomunikacyjne przekazywane przez przedsiębiorstwa łączności na podstawie zawartych umów między przedsiębiorstwami łączności oraz osobami prawnymi lub osobami fizycznymi.
Jednakże, jednym z dokumentów potwierdzających związek kosztów na usługi telefoniczne z działalnością gospodarczą jest umowa świadczenia usług łączności.
Zwracamy uwagę, że dla dzierżawcy dla zaliczenia kosztów na usługi łączności do składników kosztów ogółem nieodzowne jest, aby czasowo (na czas dzierżawy) przepisał umowę na usługi na swoje nazwisko.
Związane jest to z tym, że zgodnie z pkt. 3 art. 42 Ustawy Ukrainy „ O telekomunikacji” Nr 1280 –IV z dnia 18.11.2003 , takie rodzaje działalności w obszarze telekomunikacji, jak świadczenie miejscowego, międzymiejskiego, międzynarodowego kanału łączności telekomunikacyjnej podlegają licencjonowaniu.
W ten sposób, zgodnie z prawem, usługi łączności mogą być świadczone wyłącznie przez operatora telekomunikacji posiadającego licencje wydane przez Narodową Komisję ds. regulowania łączności.
Dotyczy wykorzystywania środków przekazanych pod sprawozdanie z rachunku karty z zastosowaniem służbowej karty płatniczej
Zgodnie z ppkt. 9.10.2 art.9 Ustawy Ukrainy „ O podatku z dochodów osób fizycznych” Nr 889, z dnia 22.05.2003 wraz ze zmianami i uzupełnieniami oraz Nakazem Państwowej Administracji Podatkowej Ukrainy Nr 440, z dnia 19.09.2003 „O zatwierdzeniu wzoru sprawozdania o wykorzystywania środków przekazanych na delegacje lub sprawozdanie oraz Zasady sporządzania powyższego Sprawozdania” pracownik, który otrzymał środki pod sprawozdanie od przedsiębiorstwa na potrzeby produkcyjne ma być rozliczony z nich do zakończenia 3-go dnia bankowego, następującego po dniu, w którym płatnik podatku zawiesza wykonanie wybranej czynności cywilnoprawnej z pełnomocnictwa oraz na koszt osoby przekazującej środki pod sprawozdanie.
Poza, tym zgodnie z regulacjami ppkt. 2.12. Postanowienia Narodowego Banku Ukrainy Nr 637 z dnia 15 grudnia 2004 „ O zatwierdzeniu Regulacji o prowadzeniu operacji kasowych w walucie krajowej na Ukrainie”, upoważnione osoby przedsiębiorstw , które otrzymały gotówkę z rachunku karty z zastosowaniem karty płatniczej lub osobistej karty płatniczej, wykorzystawszy środki , składają do księgowości przedsiębiorstwa sprawozdanie o wykorzystaniu środków wraz z dokumentami potwierdzającymi , a także dokumenty o otrzymaniu gotówki z rachunku karty( czek z bankomatu, kopia kw, zaświadczenie wg określonego wzoru, kwit z terminalu handlowego itp.) wraz z niewykorzystaną gotówką.
Złożenie Sprawozdania z naruszeniem terminów jest dozwolone, zgodnie z pkt. 7.39 Postanowienia Zarządu Narodowego Banku Ukrainy Nr 637 z dnia 15 grudnia 2004 „ O zatwierdzeniu Zasad prowadzenia operacji kasowych w walucie krajowej na Ukrainie wyłącznie w związku z czasową utratą zdolności do pracy lub z innych okoliczności posiadających potwierdzenie dokumentalne.
Za przekroczenie przewidzianych terminów wykorzystywania wydanej pod sprawozdanie gotówki, a także za wydanie środków gotówkowych pod sprawozdanie bez całkowitego sprawozdania dotyczącego wcześniejszej wydanych środków , zgodnie z art. 1 Nakazu Prezydenta „ O zastosowaniu sankcji karnych za naruszenie regulacji regulujących obrót gotówki”, przewiduje się zastosowanie kary w wysokości 25% wydanych pod sprawozdanie kwot.
Zasady delegowania za granicę pracowników przedsiębiorstw wszystkich form własności określone zostały w „ Instrukcji o delegacjach służbowych w granicach Ukrainy i zagranicznych” , zatwierdzoną Nakazem Ministerstwa Finansów Ukrainy Nr 59, z dnia 13 marca 1993 oraz zarejestrowanej w Ministerstwie Sprawiedliwości Ukrainy, Nr 218/2658 z dnia 31 marca 1998.
Gdzie, w pkt. 1.1 pkt. 1 przewidziano, że delegacje zagraniczne odbywają się na podstawie nakazu (rozporządzenia) kierownika przedsiębiorstwa po zatwierdzeniu zadania, w którym określa się cel wyjazdu, termin, warunki pobytu za granicą ( w przypadku wyjazdu na podstawie zaproszenia przedkłada się kopie z tłumaczeniem) i kosztorysu kosztów.
Czas delegacji określa kierownik, lecz nie może być dłuższy niż 60 dni kalendarzowych.
Okres delegacji pracowników skierowanych za granicę na podstawie umów zagranicznych ( kontraktów) dla prowadzenia robót montażowych, załadunkowych, remontowych, projektowych, projektowo – poszukiwawczych, budowlanych, budowlano – montażowych i robót eksploatacyjno – rozruchowych , szef montażu oraz nadzoru autorskiego w czasie budowy, obsługi i zabezpieczenia funkcjonowania ekspozycji narodowej na wystawach międzynarodowych, nie powinien przekroczyć roku.
Dla pracowników skierowanych w delegacje za granicę, przedsiębiorstwa wypłacają dobowe w walucie zagranicznej w kwocie równoznacznej wg oficjalnego kursu hrywni do walut zagranicznych, określonego przez Narodowy Bank Ukrainy na dzień wydania środków z kasy upoważnionego banku, nie przekraczając określonych granicznych norm kosztów dobowych.
Normy pokrycia kosztów na delegację w granicach Ukrainy i zagranicznej, określa Postanowienie Gabinetu Ministrów Ukrainy Nr 663, z dnia 23 kwietnia 1999 ( wraz ze zmianami i uzupełnieniami)
Dotyczy wykorzystywania telefonu komórkowego stanowiącego własność dyrektora
Zgodnie z ppkt. 5.2.1 pkt. 5.2 art. 5 Ustawy Ukrainy Nr 334/94-BP , z dnia 28.12.1994 „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” do składników kosztów ogółem zalicza wartość dowolnych kosztów, zapłaconych (naliczonych) w przeciągu okresu sprawozdawczego w związku z przygotowaniem, organizacją, prowadzeniem produkcji, sprzedażą produkcji ( robót, usług) i ochroną pracy , w tym również koszty nabycia energii elektrycznej (w tym reaktywnej) z uwzględnieniem ograniczeń określonych w pkt. 5.3 – 5.8 niniejszego art.
Zgodnie z ppkt. 5.3.9 pkt. 5.3 art.5 wymienionej ustawy, dowolne koszty nie potwierdzone odpowiednimi dokumentami rozliczeniowymi, płatniczymi oraz innym, których obowiązkowość prowadzenia i przechowywania przewidziano w zasadach prowadzenia ewidencji podatkowej, nie zalicza się do składników kosztów ogółem.
W związku z powyższym, wartość usług łączności telefonu komórkowego zalicza się do składników kosztów ogółem wyłącznie w przypadku posiadania odpowiednich dokumentów, które pozwalają na potwierdzenie związku tych kosztów z działalnością gospodarczą podmiotu przedsiębiorczości.
I tak, w przypadku, gdy telefon jest własnością dyrektora i wykorzystywany jest na potrzeby osobiste, to poniesione koszty na nabycie kart nie zalicza się do składników kosztów ogółem.
Zastępca przewodniczącego G.M. Własiuk
Państwowa Administracja Podatkowa w obwodzie zapoznała się z Pani pismem oraz informuje jak niżej:
Zgodnie z ppkt. 1.28.2 pkt. 1.28 art.1 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw„ Nr 334/94 – BP z dnia 28.12.1994 (wraz ze zmianami i uzupełnieniami) operacja gospodarcza przewidująca wniesienie środków lub majątku do funduszu statutowego osoby prawnej w zamian za prawa korporacyjne emitowane przez taką osobę prawną są inwestycją bezpośrednią.
Inwestycja, to operacja gospodarcza przewidująca nabycie podstawowych funduszy, aktywów niematerialnych, praw korporacyjnych oraz papierów wartościowych w zamian za środki lub majątek.
Operacje gospodarcze z włączeniem funduszy podstawowych i aktywów niematerialnych do funduszu statutowego osoby prawnej, porównuje się do nabycia przez nią podstawowych funduszy.
W Ustawie Ukrainy Nr 1576-XII, z dnia 19 września 1991 „O spółkach gospodarczych”, art. 12 przewidziano, że spółka jest właścicielem majątku w szczególności przekazanej jej przez założycieli i uczestnikom na własność.
Zgodnie z art. 155 oraz art.157 Kodeksu Cywilnego Ukrainy Nr 435 –IV, z dnia 16.01.2003 kapitał statutowy spółki akcyjnej tworzony jest z wartości wkładów akcjonariuszy wniesionych w związku z nabyciem przez nich akcji.
W przypadku, gdy po zakończeniu drugiego oraz każdego kolejnego roku finansowego, wartość czystych aktywów okaże się mniejsza od kapitału statutowego, spółka zobowiązana jest do ogłoszenia zmniejszenia własnego kapitału statutowego oraz dokonania określonym trybie odpowiednich zmian w statucie.
Przy czym, spółka posiada prawo na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy do zmniejszenia kapitału statutowego poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji lub poprzez zakup przez spółkę części wypuszczonych akcji w celu zmniejszenia ich ogólnej ilości.
W art.39 Ustawy Ukrainy „O spółkach gospodarczych” Nr 1576 –XII, z dnia 19.09.1991 (wraz ze zmianami i uzupełnieniami) również przewidziano, że zmniejszenie funduszu statutowego odbywa się poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji lub zmniejszenie ilości akcji poprzez wykup części akcji od ich właścicieli w celu anulowania akcji.
Poza tym, w wyżej wymienionej regulacji przewidziano, że spółka akcyjna pokrywa właścicielowi akcji straty związane ze zmianami funduszu statutowego.
Spory dotyczące pokrycia tych strat rozstrzygane są przez sąd.
Odnośnie ewidencji podatkowej zaznaczonych operacji, to ppkt. 4.2.5 pkt.4.2 art.4 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” Nr 334/94-BP z dnia 18.12.1994 ( w redakcji Ustawy Nr 283/97 –BP z dnia 22.05.97 ze zmianami i uzupełnieniami), przewidziano, że do składników dochodów ogółem nie zalicza się kwot środków lub wartości majątku , który wpływa do płatnika podatku w formie środków lub wartość majątku, w formie bezpośrednich inwestycji lub reinwestycji w prawa korporacyjne emitowane przez takiego płatnika podatku.
Jednakże, operacje wniesienia środków lub majątku do statutu przedsiębiorstwa nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym.
I w przypadku, gdy spółka akcyjna z własnych środków pokrywa akcjonariuszom straty związane ze zmianą funduszu statutowego, tj, częściowo zwraca ich udziały do funduszu statutowego, to nie uzyskuje dochodów ogółem.
W przypadku odmowy przez akcjonariuszy przyjęcia rekompensaty strat w razie zmniejszenia kapitału statutowego poprzez zmniejszenie nominalnej wartości akcji, a także w przypadku nabycia akcji przez spółkę od akcjonariuszy, wg ceny poniżej ceny nominalnej, w celu ich anulowania w spółce powstaje dochód na podstawie ppkt. 4.1.6 pkt. 4.1 art. 4 Ustawy Ukrainy Nr 334/94 – BP jako dochód uzyskany z innych źródeł. Dotyczy wykorzystania transportu samochodowego bez sporządzenia umowy leasingu operacyjnego (dzierżawy) – to zgodnie z ppkt. 1.23 art.1 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” Nr 334/94 – BP z dnia 28.12.94 ( wraz ze zmianami i uzupełnieniami) jest to bezpłatne udzielenie usługi tj . usługi świadczone przez płatnika podatku bez roszczenia do rekompensaty ich wartości.
Poza tym, zgodnie z ppkt. 4.1.6 pkt.4.1 art. 4 wymienionej Ustawy w przypadku uzyskania przez płatnika podatku bezpłatnie świadczonych usług , do dochodu ogółem zalicza się wartość tych bezpłatnie świadczonych usług.
Pkt.1.3. art.1 Ustawy Ukrainy Nr 889, z dnia 22.05.2003 „ O podatku dochodowym od osób fizycznych” przewidziano, że dochodem osób fizycznych jest dowolny dochód ze źródeł pochodzenia z terytorium Ukrainy, uzyskany przez płatnika podatku lub naliczony na jego rzecz od prowadzenia dowolnego rodzaju działalności, w tym również dochód w formie dodatkowego dobra.
I tak, za „dodatkowe dobra”- uważa się środki, wartości materialne, bądź niematerialne, usługi, innego rodzaju dochody, wypłacone( przekazane) płatnikowi podatku przez jego pracodawcę, w przypadku, gdy dochód taki nie jest wynagrodzeniem, bądź wypłatą odszkodowania, bądź rekompensatą z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z takim płatnikiem podatku.( pkt.1.1 art. 1 Ustawy Nr 889).
Mając na uwadze, jak wyżej w przypadku, gdy przedsiębiorstwo wykorzystuje samochód bez sporządzenia umowy leasingu operacyjnego ( dzierżawy), to wartość środków pokrywana jest dyrektorowi za nabycie paliw, oleju , w oparciu o ppkt. 4.2.9 „e” pkt.4.2 art. 4 Ustawy Nr 889, traktowane za dodatkowe dobro i zgodnie z pkt. 4.1 – zalicza się do składników ogólnego opodatkowanego dochodu tego miesiącu, w którym nastąpiła wypłata.
Co do kosztów i otrzymania usług telekomunikacyjnych, to zgodnie z ppkt. 5.2.1 art. 5 Ustawy Ukrainy „ O opodatkowania dochodu przedsiębiorstwa” Nr 334/94 – BP, z dnia 28.12.1994 koszty na rozmowy telefoniczne pod warunkiem, że są związane z działalnością gospodarczą zalicza się do składników kosztów ogółem związanych z przygotowaniem , organizacją, produkcją, sprzedażą produkcji, pracy czy usług.
Przy czym, należy uwzględnić regulacje ppkt. 5.3.9 i na potwierdzenie kosztów zobowiązani są do posiadania dokumentów rozliczeniowych, płatniczych oraz innych.
Postanowieniem Gabinetu Ministrów Ukrainy , Nr 720 z dnia 9 sierpnia 2005, zatwierdzono „ Zasady udzielania i otrzymywania usług telekomunikacyjnych”, gdzie w pkt.10 przewidziano, że usługi telekomunikacyjne przekazywane przez przedsiębiorstwa łączności na podstawie zawartych umów między przedsiębiorstwami łączności oraz osobami prawnymi lub osobami fizycznymi.
Jednakże, jednym z dokumentów potwierdzających związek kosztów na usługi telefoniczne z działalnością gospodarczą jest umowa świadczenia usług łączności.
Zwracamy uwagę, że dla dzierżawcy dla zaliczenia kosztów na usługi łączności do składników kosztów ogółem nieodzowne jest, aby czasowo (na czas dzierżawy) przepisał umowę na usługi na swoje nazwisko.
Związane jest to z tym, że zgodnie z pkt. 3 art. 42 Ustawy Ukrainy „ O telekomunikacji” Nr 1280 –IV z dnia 18.11.2003 , takie rodzaje działalności w obszarze telekomunikacji, jak świadczenie miejscowego, międzymiejskiego, międzynarodowego kanału łączności telekomunikacyjnej podlegają licencjonowaniu.
W ten sposób, zgodnie z prawem, usługi łączności mogą być świadczone wyłącznie przez operatora telekomunikacji posiadającego licencje wydane przez Narodową Komisję ds. regulowania łączności.
Dotyczy wykorzystywania środków przekazanych pod sprawozdanie z rachunku karty z zastosowaniem służbowej karty płatniczej
Zgodnie z ppkt. 9.10.2 art.9 Ustawy Ukrainy „ O podatku z dochodów osób fizycznych” Nr 889, z dnia 22.05.2003 wraz ze zmianami i uzupełnieniami oraz Nakazem Państwowej Administracji Podatkowej Ukrainy Nr 440, z dnia 19.09.2003 „O zatwierdzeniu wzoru sprawozdania o wykorzystywania środków przekazanych na delegacje lub sprawozdanie oraz Zasady sporządzania powyższego Sprawozdania” pracownik, który otrzymał środki pod sprawozdanie od przedsiębiorstwa na potrzeby produkcyjne ma być rozliczony z nich do zakończenia 3-go dnia bankowego, następującego po dniu, w którym płatnik podatku zawiesza wykonanie wybranej czynności cywilnoprawnej z pełnomocnictwa oraz na koszt osoby przekazującej środki pod sprawozdanie.
Poza, tym zgodnie z regulacjami ppkt. 2.12. Postanowienia Narodowego Banku Ukrainy Nr 637 z dnia 15 grudnia 2004 „ O zatwierdzeniu Regulacji o prowadzeniu operacji kasowych w walucie krajowej na Ukrainie”, upoważnione osoby przedsiębiorstw , które otrzymały gotówkę z rachunku karty z zastosowaniem karty płatniczej lub osobistej karty płatniczej, wykorzystawszy środki , składają do księgowości przedsiębiorstwa sprawozdanie o wykorzystaniu środków wraz z dokumentami potwierdzającymi , a także dokumenty o otrzymaniu gotówki z rachunku karty( czek z bankomatu, kopia kw, zaświadczenie wg określonego wzoru, kwit z terminalu handlowego itp.) wraz z niewykorzystaną gotówką.
Złożenie Sprawozdania z naruszeniem terminów jest dozwolone, zgodnie z pkt. 7.39 Postanowienia Zarządu Narodowego Banku Ukrainy Nr 637 z dnia 15 grudnia 2004 „ O zatwierdzeniu Zasad prowadzenia operacji kasowych w walucie krajowej na Ukrainie wyłącznie w związku z czasową utratą zdolności do pracy lub z innych okoliczności posiadających potwierdzenie dokumentalne.
Za przekroczenie przewidzianych terminów wykorzystywania wydanej pod sprawozdanie gotówki, a także za wydanie środków gotówkowych pod sprawozdanie bez całkowitego sprawozdania dotyczącego wcześniejszej wydanych środków , zgodnie z art. 1 Nakazu Prezydenta „ O zastosowaniu sankcji karnych za naruszenie regulacji regulujących obrót gotówki”, przewiduje się zastosowanie kary w wysokości 25% wydanych pod sprawozdanie kwot.
Zasady delegowania za granicę pracowników przedsiębiorstw wszystkich form własności określone zostały w „ Instrukcji o delegacjach służbowych w granicach Ukrainy i zagranicznych” , zatwierdzoną Nakazem Ministerstwa Finansów Ukrainy Nr 59, z dnia 13 marca 1993 oraz zarejestrowanej w Ministerstwie Sprawiedliwości Ukrainy, Nr 218/2658 z dnia 31 marca 1998.
Gdzie, w pkt. 1.1 pkt. 1 przewidziano, że delegacje zagraniczne odbywają się na podstawie nakazu (rozporządzenia) kierownika przedsiębiorstwa po zatwierdzeniu zadania, w którym określa się cel wyjazdu, termin, warunki pobytu za granicą ( w przypadku wyjazdu na podstawie zaproszenia przedkłada się kopie z tłumaczeniem) i kosztorysu kosztów.
Czas delegacji określa kierownik, lecz nie może być dłuższy niż 60 dni kalendarzowych.
Okres delegacji pracowników skierowanych za granicę na podstawie umów zagranicznych ( kontraktów) dla prowadzenia robót montażowych, załadunkowych, remontowych, projektowych, projektowo – poszukiwawczych, budowlanych, budowlano – montażowych i robót eksploatacyjno – rozruchowych , szef montażu oraz nadzoru autorskiego w czasie budowy, obsługi i zabezpieczenia funkcjonowania ekspozycji narodowej na wystawach międzynarodowych, nie powinien przekroczyć roku.
Dla pracowników skierowanych w delegacje za granicę, przedsiębiorstwa wypłacają dobowe w walucie zagranicznej w kwocie równoznacznej wg oficjalnego kursu hrywni do walut zagranicznych, określonego przez Narodowy Bank Ukrainy na dzień wydania środków z kasy upoważnionego banku, nie przekraczając określonych granicznych norm kosztów dobowych.
Normy pokrycia kosztów na delegację w granicach Ukrainy i zagranicznej, określa Postanowienie Gabinetu Ministrów Ukrainy Nr 663, z dnia 23 kwietnia 1999 ( wraz ze zmianami i uzupełnieniami)
Dotyczy wykorzystywania telefonu komórkowego stanowiącego własność dyrektora
Zgodnie z ppkt. 5.2.1 pkt. 5.2 art. 5 Ustawy Ukrainy Nr 334/94-BP , z dnia 28.12.1994 „ O opodatkowaniu dochodu przedsiębiorstw” do składników kosztów ogółem zalicza wartość dowolnych kosztów, zapłaconych (naliczonych) w przeciągu okresu sprawozdawczego w związku z przygotowaniem, organizacją, prowadzeniem produkcji, sprzedażą produkcji ( robót, usług) i ochroną pracy , w tym również koszty nabycia energii elektrycznej (w tym reaktywnej) z uwzględnieniem ograniczeń określonych w pkt. 5.3 – 5.8 niniejszego art.
Zgodnie z ppkt. 5.3.9 pkt. 5.3 art.5 wymienionej ustawy, dowolne koszty nie potwierdzone odpowiednimi dokumentami rozliczeniowymi, płatniczymi oraz innym, których obowiązkowość prowadzenia i przechowywania przewidziano w zasadach prowadzenia ewidencji podatkowej, nie zalicza się do składników kosztów ogółem.
W związku z powyższym, wartość usług łączności telefonu komórkowego zalicza się do składników kosztów ogółem wyłącznie w przypadku posiadania odpowiednich dokumentów, które pozwalają na potwierdzenie związku tych kosztów z działalnością gospodarczą podmiotu przedsiębiorczości.
I tak, w przypadku, gdy telefon jest własnością dyrektora i wykorzystywany jest na potrzeby osobiste, to poniesione koszty na nabycie kart nie zalicza się do składników kosztów ogółem.
Zastępca przewodniczącego G.M. Własiuk
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ УКРАЇНИ
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ У ЖИТОМИРСЬКІЙ ОБЛАСТІ 10003, м.Житомир, вул.Войкова,7. Факс 418-015. Телефон 418-018
ДЕРЖАВНА ПОДАТКОВА АДМІНІСТРАЦІЯ У ЖИТОМИРСЬКІЙ ОБЛАСТІ 10003, м.Житомир, вул.Войкова,7. Факс 418-015. Телефон 418-018
Голові правління
Гражини Дзвонковській
27.05.2008 р. №9307/10/31-039
Гражини Дзвонковській
Про розгляд листа
Державна податкова адміністрація в області розглянула ваш лист і повідомляє наступне. Відповідно до підпункту 1.28.2 п. 1.28 ст. 1 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (зі змінами та доповненнями) господарська операція, яка передбачає внесення коштів або майна до статутного фонду юридичної особи в обмін на корпоративні права, емітовані такою юридичною особою, є прямою інвестицією. Інвестиція це господарська операція, яка передбачає придбання основних фондів, нематеріальних активів, корпоративних прав та цінних паперів в обмін на кошти або майно. Господарські операції з включення основних фондів та нематеріальних активів до статутного фонду юридичної особи прирівнюються до придбання нею основних фондів . Законом України від 19 вересня 1991 року N 1576-XII "Про господарські товариства" статтею 12 визначено, що товариство є власником майна, зокрема, переданого йому засновниками і учасниками у власність. Відповідно до статей 155 та 157 Цивільного кодексу України від 16.01.2003 року №435-ІУ статутний капітал акціонерного товариства утворюється з вартості вкладів акціонерів, внесених внаслідок придбання ними акцій. Якщо після закінчення другого та кожного наступного фінансового року вартість чистих активів товариства виявиться меншою від статутного капіталу, товариство зобов'язане оголосити про зменшення свого статутного капіталу та зареєструвати відповідні зміни до статуту у встановленому порядку. При цьому товариство має право за рішенням загальних зборів акціонерів зменшити статутний капітал шляхом зменшення номінальної вартості акцій або шляхом купівлі товариством частини випущених акцій з метою зменшення їх загальної кількості. Статтею 39 Закону України «Про господарські товариства» від 19.09.91 р. № 1576-XII (зі змінами та доповненнями) також передбачено, що зменшення статутного фонду здійснюється шляхом зменшення номінальної вартості акцій або зменшення кількості акцій шляхом викупу частини акцій у їх власників з метою анулювання цих акцій. Крім того, вищезазначеною нормою встановлено, що акціонерне товариство відшкодовує власнику акцій збитки, пов'язані зі змінами статутного фонду. Спори щодо відшкодування цих збитків вирішуються судом. Стосовно податкового обліку зазначених операцій, то пп. 4.2.5 п. 4.2 ст. 4 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (у редакції Закону України від 22.05.97 р. № 283/97-ВР, зі змінами та доповненнями) встановлено, що до складу валових доходів не включаються суми коштів або вартість майна, що надходять платнику податку у вигляді прямих інвестицій або реінвестицій у корпоративні права, емітовані таким платником податку. Отже, операції із внесення коштів або майна до статуту підприємства не є об'єктом оподаткування податком на прибуток. I якщо акціонерне товариство за власний рахунок відшкодовує акціонерам збитки, пов'язані зі змінами статутного фонду, тобто частково повертає їх внески до статутного фонду, валових доходів у нього не виникає. У випадку відмови акціонерів від відшкодування збитків у разі зменшення статутного капіталу шляхом зменшення номінальної вартості акцій, а також у випадку придбання акцій товариством у акціонерів за ціною, нижчою від номінальної, з метою їх анулювання у товариства виникає валовий дохід на підставі пп. 4.1.6 п. 4.1 ст. 4 Закону № 334/94-ВР як дохід, отриманий з інших джерел.
Щодо використання автотранспорту без оформлення договору оперативного лізингу (оренди) то відповідно до підпункту 1.23 ст. 1 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (зі змінами та доповненнями) це є безоплатно надані послуги тобто послуги, які надаються платником податку без вимоги про компенсацію їх вартості. Крім того, відповідно до підпункту 4.1.6 пункту 4.1 статті 4 зазначеного Закону у разі отримання платником податку безоплатно наданих послуг у валовий доход включається вартість таких безоплатно наданих послуг. Пункт 1.3 ст. 1 Закону України від 22.05.2003 N 889 "Про податок з доходів фізичних осіб" встановлено, що доходом фізичних осіб є будь-який дохід з джерел на території України, одержаний платником податку або нарахований на його користь від здійснення будь-яких видів діяльності, в тому числі дохід у вигляді додаткового блага. Так, "додаткові блага" - це кошти, матеріальні чи нематеріальні цінності, послуги, інші види доходу, що виплачуються (надаються) платнику податку його працедавцем, якщо такий дохід не є заробітною платою чи виплатою, відшкодуванням чи компенсацією за цивільно-правовими угодами, укладеними з таким платником податку (п. 1.1 ст. 1 Закону N 889).
Виходячи з вищевикладеного, якщо підприємство використовує автомобіль без оформлення договору оперативного лізингу (оренди), то сума коштів відшкодовується директору за придбання паливно-мастильні матеріалів, згідно з п.п. 4.2.9 "е" п. 4.2 ст. 4 Закону N 889 розглядається, як додаткове благо і відповідно до п. 4.1 ст. 4 Закону N 889 включається до складу загального оподатковуваного доходу того місяця, коли така виплата відбулася.
Щодо витрат та отримання телекомунікаційних послуг, то відповідно до підпункту 5.2.1 ст. 5 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР витрати на телефонні розмови за умови їх зв'язку з господарською діяльністю включаються до складу валових витрат, як пов'язані з підготовкою, організацією, веденням виробництва, продажем продукції, робіт або послуг. При цьому слід враховувати норми підпункту 5.3.9 зазначеного Закону й на підтвердження витрат мати відповідні розрахункові, платіжні та інші документи. Постановою Кабінету Міністрів від 9 серпня 2005 р. N 720 затверджено «Правила надання та отримання телекомунікаційних послуг» де пунктом 10 визначено, що телекомунікаційні послуги надаються підприємствами зв'язку на підставі укладених договорів між підприємством зв'язку та юридичними або фізичними особами. Отже, одним з документів, що підтверджує зв'язок витрат на телефонні послуги з господарською діяльністю, є договір про надання послуг зв’язку. Звертаємо увагу, що орендарю для віднесення витрат на послуги зв'язку до складу валових витрат необхідно тимчасово (на строк оренди) переоформити договір на отримання цих послуг на своє ім'я. Це пов'язано з тим, що згідно з пунктом 3 статті 42 Закону України «Про телекомунікації» від 18.11.2003 р. № 1280-IV такі види діяльності у сфері телекомунікацій, як надання в користування місцевого, міжміського та міжнародного каналів електрозв'язку, підлягають ліцензуванню. Таким чином, законодавчо послуги зв'язку можуть надаватись тільки операторами телекомунікацій, які мають ліцензії, видані Національною комісією з питань регулювання зв'язку.
Щодо використання коштів, наданих під звіт з карткового рахунка із застосуванням корпоративної платіжної картки. Згідно з підпунктом 9.10.2 статті 9 Закону України "Про податок з доходів фізичних осіб" від 22.05.2003 р. N 889-IV, із змінами і доповненнями та наказом Державної податкової адміністрації України від 19 вересня 2003 р.№ 440 «Про затвердження форми Звіту про використання коштів, наданих на відрядження або під звіт, та Порядку складання вказаного Звіту» працівник, який отримав кошти під звіт від підприємства на виробничі потреби має відзвітувати про них до закінчення третього банківського дня, наступного за днем, у якому платник податку завершує виконання окремої цивільно-правової дії за дорученням та за рахунок особи, що надала кошти під звіт. Крім того, згідно з нормами пп. 2.12 Постанови Правління Національного банку України від 15 грудня 2004року N 637 «Про затвердження Положення про ведення касових операцій у національній валюті в Україні», довірені особи підприємств, які одержали готівку з карткового рахунка із застосуванням корпоративної платіжної картки або особистої платіжної картки, використавши кошти, подають до бухгалтерії підприємства звіт про використання коштів разом із підтвердними документами, а також документи про одержання готівки з карткового рахунка (чек банкомата, копія видаткового ордера, довідки за встановленими формами, квитанція торговельного термінала тощо) разом із невитраченим залишком готівки. Подання Звіту з порушенням строків може дозволятися, відповідно п. 7.39 Постанови Правління Національного банку України від 15 грудня 2004року N 637 «Про затвердження Положення про ведення касових операцій у національній валюті в Україні тільки у зв'язку з тимчасовою непрацездатністю підзвітної особи або з інших обставин, що мають документальне підтвердження . За перевищення встановлених строків використання виданої під звіт готівки, а також за видачу готівкових коштів під звіт без повного звітування щодо раніше виданих коштів, відповідно до статті 1 Указу Президента «Про застосування штрафних санкцій за порушення норм з регулювання обігу готівки» передбачається накладання штрафу у розмірі 25 % виданих під звіт сум.
Порядок відрядження за кордон працівників підприємств усіх форм власності визначено Інструкцією про службові відрядження в межах України та за кордон, яка затверджена Наказом Міністерства фінансів України від 13 березня 1998 року N 59 та Зареєстрована в Міністерстві юстиції України від 31 березня 1998 р. за N 218/2658. Де підпунктом 1.1. п.1 визначено, що відрядження за кордон здійснюється відповідно до наказу (розпорядження) керівника підприємства після затвердження завдання, в якому визначаються мета виїзду, термін, умови перебування за кордоном (у разі поїздки за запрошенням подається його копія з перекладом), і кошторису витрат. Термін відрядження визначається керівником, але не може перевищувати 60 календарних днів. Термін відрядження працівників, які направляються за кордон за зовнішньоекономічними договорами (контрактами) для здійснення монтажних, налагоджувальних, ремонтних, проектних, проектно-пошукових, будівельних, будівельно-монтажних і пусконалагоджувальних робіт, шефмонтажу та авторського нагляду під час будівництва, обслуговування та забезпечення функціонування національних експозицій на міжнародних виставках, не повинен перевищувати одного року. Працівникам, яких направляють у відрядження за кордон підприємства добові виплачують в іноземній валюті у сумі, що в еквіваленті за офіційним курсом гривні до іноземних валют, установленим Національним банком на день видачі коштів із каси уповноваженого банку, не перевищує визначених граничних норм добових витрат. Норми відшкодування витрат на відрядження в межах України та за кордон визначені Постановою Кабінету Міністрів України від 23 квітня 1999р. №663 (зі змінами та доповненнями) .
Щодо використання мобільного телефон, що є власністю директора. Відповідно до підпункту 5.2.1 пункту 5.2 статті 5 Закону України від 28.12.94 N 334/94-ВР "Про оподаткування прибутку підприємств" до складу валових витрат включаються суми будь-яких витрат, сплачених. (нарахованих) протягом звітного періоду у зв'язку з підготовкою, організацією, веденням виробництва, продажем продукції (робіт, послуг) і охороною праці, у тому числі витрати з придбання електричної енергії (включаючи реактивну), з урахуванням обмежень, установлених пунктами 5.3 - 5.8 цієї статті. Згідно з підпунктом 5.3.9 пункту 5.3 статті 5 зазначеного Закону будь-які витрати, не підтверджені відповідними розрахунковими, платіжними та іншими документами, обов'язковість ведення і зберігання яких передбачена правилами ведення податкового обліку, не відносяться до складу валових витрат. Таким чином, вартість послуг мобільного зв'язку включається до складу валових витрат лише за наявності відповідних документів, які дозволять підтвердити зв'язок цих витрат з господарською діяльністю суб'єкта підприємництва. Так, як мобільний телефон є власністю директора і використовується на особисті потреби, то понесені витрати на придбання карток до складу валових витрат не відноситься.
Заступник голови
Державна податкова адміністрація в області розглянула ваш лист і повідомляє наступне. Відповідно до підпункту 1.28.2 п. 1.28 ст. 1 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (зі змінами та доповненнями) господарська операція, яка передбачає внесення коштів або майна до статутного фонду юридичної особи в обмін на корпоративні права, емітовані такою юридичною особою, є прямою інвестицією. Інвестиція це господарська операція, яка передбачає придбання основних фондів, нематеріальних активів, корпоративних прав та цінних паперів в обмін на кошти або майно. Господарські операції з включення основних фондів та нематеріальних активів до статутного фонду юридичної особи прирівнюються до придбання нею основних фондів . Законом України від 19 вересня 1991 року N 1576-XII "Про господарські товариства" статтею 12 визначено, що товариство є власником майна, зокрема, переданого йому засновниками і учасниками у власність. Відповідно до статей 155 та 157 Цивільного кодексу України від 16.01.2003 року №435-ІУ статутний капітал акціонерного товариства утворюється з вартості вкладів акціонерів, внесених внаслідок придбання ними акцій. Якщо після закінчення другого та кожного наступного фінансового року вартість чистих активів товариства виявиться меншою від статутного капіталу, товариство зобов'язане оголосити про зменшення свого статутного капіталу та зареєструвати відповідні зміни до статуту у встановленому порядку. При цьому товариство має право за рішенням загальних зборів акціонерів зменшити статутний капітал шляхом зменшення номінальної вартості акцій або шляхом купівлі товариством частини випущених акцій з метою зменшення їх загальної кількості. Статтею 39 Закону України «Про господарські товариства» від 19.09.91 р. № 1576-XII (зі змінами та доповненнями) також передбачено, що зменшення статутного фонду здійснюється шляхом зменшення номінальної вартості акцій або зменшення кількості акцій шляхом викупу частини акцій у їх власників з метою анулювання цих акцій. Крім того, вищезазначеною нормою встановлено, що акціонерне товариство відшкодовує власнику акцій збитки, пов'язані зі змінами статутного фонду. Спори щодо відшкодування цих збитків вирішуються судом. Стосовно податкового обліку зазначених операцій, то пп. 4.2.5 п. 4.2 ст. 4 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (у редакції Закону України від 22.05.97 р. № 283/97-ВР, зі змінами та доповненнями) встановлено, що до складу валових доходів не включаються суми коштів або вартість майна, що надходять платнику податку у вигляді прямих інвестицій або реінвестицій у корпоративні права, емітовані таким платником податку. Отже, операції із внесення коштів або майна до статуту підприємства не є об'єктом оподаткування податком на прибуток. I якщо акціонерне товариство за власний рахунок відшкодовує акціонерам збитки, пов'язані зі змінами статутного фонду, тобто частково повертає їх внески до статутного фонду, валових доходів у нього не виникає. У випадку відмови акціонерів від відшкодування збитків у разі зменшення статутного капіталу шляхом зменшення номінальної вартості акцій, а також у випадку придбання акцій товариством у акціонерів за ціною, нижчою від номінальної, з метою їх анулювання у товариства виникає валовий дохід на підставі пп. 4.1.6 п. 4.1 ст. 4 Закону № 334/94-ВР як дохід, отриманий з інших джерел.
Щодо використання автотранспорту без оформлення договору оперативного лізингу (оренди) то відповідно до підпункту 1.23 ст. 1 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР (зі змінами та доповненнями) це є безоплатно надані послуги тобто послуги, які надаються платником податку без вимоги про компенсацію їх вартості. Крім того, відповідно до підпункту 4.1.6 пункту 4.1 статті 4 зазначеного Закону у разі отримання платником податку безоплатно наданих послуг у валовий доход включається вартість таких безоплатно наданих послуг. Пункт 1.3 ст. 1 Закону України від 22.05.2003 N 889 "Про податок з доходів фізичних осіб" встановлено, що доходом фізичних осіб є будь-який дохід з джерел на території України, одержаний платником податку або нарахований на його користь від здійснення будь-яких видів діяльності, в тому числі дохід у вигляді додаткового блага. Так, "додаткові блага" - це кошти, матеріальні чи нематеріальні цінності, послуги, інші види доходу, що виплачуються (надаються) платнику податку його працедавцем, якщо такий дохід не є заробітною платою чи виплатою, відшкодуванням чи компенсацією за цивільно-правовими угодами, укладеними з таким платником податку (п. 1.1 ст. 1 Закону N 889).
Виходячи з вищевикладеного, якщо підприємство використовує автомобіль без оформлення договору оперативного лізингу (оренди), то сума коштів відшкодовується директору за придбання паливно-мастильні матеріалів, згідно з п.п. 4.2.9 "е" п. 4.2 ст. 4 Закону N 889 розглядається, як додаткове благо і відповідно до п. 4.1 ст. 4 Закону N 889 включається до складу загального оподатковуваного доходу того місяця, коли така виплата відбулася.
Щодо витрат та отримання телекомунікаційних послуг, то відповідно до підпункту 5.2.1 ст. 5 Закону України «Про оподаткування прибутку підприємств» від 28.12.94 р. № 334/94-ВР витрати на телефонні розмови за умови їх зв'язку з господарською діяльністю включаються до складу валових витрат, як пов'язані з підготовкою, організацією, веденням виробництва, продажем продукції, робіт або послуг. При цьому слід враховувати норми підпункту 5.3.9 зазначеного Закону й на підтвердження витрат мати відповідні розрахункові, платіжні та інші документи. Постановою Кабінету Міністрів від 9 серпня 2005 р. N 720 затверджено «Правила надання та отримання телекомунікаційних послуг» де пунктом 10 визначено, що телекомунікаційні послуги надаються підприємствами зв'язку на підставі укладених договорів між підприємством зв'язку та юридичними або фізичними особами. Отже, одним з документів, що підтверджує зв'язок витрат на телефонні послуги з господарською діяльністю, є договір про надання послуг зв’язку. Звертаємо увагу, що орендарю для віднесення витрат на послуги зв'язку до складу валових витрат необхідно тимчасово (на строк оренди) переоформити договір на отримання цих послуг на своє ім'я. Це пов'язано з тим, що згідно з пунктом 3 статті 42 Закону України «Про телекомунікації» від 18.11.2003 р. № 1280-IV такі види діяльності у сфері телекомунікацій, як надання в користування місцевого, міжміського та міжнародного каналів електрозв'язку, підлягають ліцензуванню. Таким чином, законодавчо послуги зв'язку можуть надаватись тільки операторами телекомунікацій, які мають ліцензії, видані Національною комісією з питань регулювання зв'язку.
Щодо використання коштів, наданих під звіт з карткового рахунка із застосуванням корпоративної платіжної картки. Згідно з підпунктом 9.10.2 статті 9 Закону України "Про податок з доходів фізичних осіб" від 22.05.2003 р. N 889-IV, із змінами і доповненнями та наказом Державної податкової адміністрації України від 19 вересня 2003 р.№ 440 «Про затвердження форми Звіту про використання коштів, наданих на відрядження або під звіт, та Порядку складання вказаного Звіту» працівник, який отримав кошти під звіт від підприємства на виробничі потреби має відзвітувати про них до закінчення третього банківського дня, наступного за днем, у якому платник податку завершує виконання окремої цивільно-правової дії за дорученням та за рахунок особи, що надала кошти під звіт. Крім того, згідно з нормами пп. 2.12 Постанови Правління Національного банку України від 15 грудня 2004року N 637 «Про затвердження Положення про ведення касових операцій у національній валюті в Україні», довірені особи підприємств, які одержали готівку з карткового рахунка із застосуванням корпоративної платіжної картки або особистої платіжної картки, використавши кошти, подають до бухгалтерії підприємства звіт про використання коштів разом із підтвердними документами, а також документи про одержання готівки з карткового рахунка (чек банкомата, копія видаткового ордера, довідки за встановленими формами, квитанція торговельного термінала тощо) разом із невитраченим залишком готівки. Подання Звіту з порушенням строків може дозволятися, відповідно п. 7.39 Постанови Правління Національного банку України від 15 грудня 2004року N 637 «Про затвердження Положення про ведення касових операцій у національній валюті в Україні тільки у зв'язку з тимчасовою непрацездатністю підзвітної особи або з інших обставин, що мають документальне підтвердження . За перевищення встановлених строків використання виданої під звіт готівки, а також за видачу готівкових коштів під звіт без повного звітування щодо раніше виданих коштів, відповідно до статті 1 Указу Президента «Про застосування штрафних санкцій за порушення норм з регулювання обігу готівки» передбачається накладання штрафу у розмірі 25 % виданих під звіт сум.
Порядок відрядження за кордон працівників підприємств усіх форм власності визначено Інструкцією про службові відрядження в межах України та за кордон, яка затверджена Наказом Міністерства фінансів України від 13 березня 1998 року N 59 та Зареєстрована в Міністерстві юстиції України від 31 березня 1998 р. за N 218/2658. Де підпунктом 1.1. п.1 визначено, що відрядження за кордон здійснюється відповідно до наказу (розпорядження) керівника підприємства після затвердження завдання, в якому визначаються мета виїзду, термін, умови перебування за кордоном (у разі поїздки за запрошенням подається його копія з перекладом), і кошторису витрат. Термін відрядження визначається керівником, але не може перевищувати 60 календарних днів. Термін відрядження працівників, які направляються за кордон за зовнішньоекономічними договорами (контрактами) для здійснення монтажних, налагоджувальних, ремонтних, проектних, проектно-пошукових, будівельних, будівельно-монтажних і пусконалагоджувальних робіт, шефмонтажу та авторського нагляду під час будівництва, обслуговування та забезпечення функціонування національних експозицій на міжнародних виставках, не повинен перевищувати одного року. Працівникам, яких направляють у відрядження за кордон підприємства добові виплачують в іноземній валюті у сумі, що в еквіваленті за офіційним курсом гривні до іноземних валют, установленим Національним банком на день видачі коштів із каси уповноваженого банку, не перевищує визначених граничних норм добових витрат. Норми відшкодування витрат на відрядження в межах України та за кордон визначені Постановою Кабінету Міністрів України від 23 квітня 1999р. №663 (зі змінами та доповненнями) .
Щодо використання мобільного телефон, що є власністю директора. Відповідно до підпункту 5.2.1 пункту 5.2 статті 5 Закону України від 28.12.94 N 334/94-ВР "Про оподаткування прибутку підприємств" до складу валових витрат включаються суми будь-яких витрат, сплачених. (нарахованих) протягом звітного періоду у зв'язку з підготовкою, організацією, веденням виробництва, продажем продукції (робіт, послуг) і охороною праці, у тому числі витрати з придбання електричної енергії (включаючи реактивну), з урахуванням обмежень, установлених пунктами 5.3 - 5.8 цієї статті. Згідно з підпунктом 5.3.9 пункту 5.3 статті 5 зазначеного Закону будь-які витрати, не підтверджені відповідними розрахунковими, платіжними та іншими документами, обов'язковість ведення і зберігання яких передбачена правилами ведення податкового обліку, не відносяться до складу валових витрат. Таким чином, вартість послуг мобільного зв'язку включається до складу валових витрат лише за наявності відповідних документів, які дозволять підтвердити зв'язок цих витрат з господарською діяльністю суб'єкта підприємництва. Так, як мобільний телефон є власністю директора і використовується на особисті потреби, то понесені витрати на придбання карток до складу валових витрат не відноситься.
Заступник голови
Г.М. Власюк